2523736

Dlaczego kac z wiekiem jest coraz gorszy?

Czy też masz wrażenie, że wraz z upływem lat coraz gorzej znosisz skutki całonocnego picia? Tak, to prawda – im jesteś starszy, tym Twój organizm coraz mniej radzi sobie z wypitym alkoholem. Dlaczego kac wraz z wiekiem jest coraz bardziej dokuczliwy?

 chlap

Kiedyś mogłeś pić całą noc i rano byłeś w stanie pójść na zajęcia na studiach lub do pracy. Po wstaniu z łóżka czułeś się nieco niewyraźnie i nieświeżo. Dzisiaj po kilku drinkach wypitych poprzedniego wieczoru masz ochotę wziąć urlop na żądanie, ponieważ na samą myśl o przyjęciu pozycji stojącej masz mdłości. Czujesz potworny ból głowy, a światłowstręt uniemożliwia Ci rozsunięcie zasłon w pokoju. A to dopiero początek listy objawów kaca mordercy.

Jak to możliwe, że kiedyś można było balować do świtu i następnego dnia normalnie funkcjonować? Teraz, pomimo mniejszej ilości alkoholu, następnego dnia czujesz się jak przejechany przez pociąg.  Co decyduje o tak złym samopoczuciu?

Hangover after a party

Wbrew powszechnemu myśleniu za ciężki poranek nie odpowiada tani alkohol. Nawet najdroższy bourbon czy szampan da taki sami efekt przy podobnych okolicznościach. Gdy przekraczasz trzydziestkę, każdy rodzaj napoju z procentami ma na Ciebie mocniejszy wpływ. To dlatego symptomy kaca trwają dłużej i są bardziej dokuczliwe – wyjaśnia dr George F. Koob, kierownik National Institute on Alcohol Abuse and Alcoholism, który należy do amerykańskiego ministerstwa zdrowia.

            Kac to zbiór nieprzyjemnych fizycznych i psychicznych skutków uboczne, które odczuwa się, gdy wypijemy więcej alkoholu, niż nasza wątroba jest w stanie zmetabolizować. Im dłużej organizm musi przetwarzać alkohol, tym dłużej i intensywniej cierpisz Ty i Twój żołądek.

            Zmiany w organizmie wraz z upływem lat to kolejny powód dla którego czujemy się paskudnie dzień po imprezie. Wszystkie dodatkowe kilogramy powodują obniżenie hydratacji w organizmie, co przekłada się na coraz częstsze odwodnienie. Alkohol wypłukuje wodę z Twojego organizmu – mówi dr Koob. – Tak więc bycie odwodnioną jeszcze przed sięgnięciem po drinka, może sprawić, że kac będzie silniejszy.

            Mózg także przechodzi duże zmiany, w wyniku których alkohol może powodować zmniejszoną produkcję endorfin, które zapewniają dobry humor. Zamiast tego zwiększa się produkcja hormonów stresu, czyli np. kortyzolu. Wzmocni to dodatkowo skutki uboczne negatywnego działania alkoholu, gdy Twój organizm będzie chciał się zregenerować po całonocnej balandze – dodaje ekspert.

            W taki sposób biologia daje nam znać, że nie możemy już wypijać całej butelki wina albo whiskey w ciągu nocy.  To, że alkohol pity w nadmiernych ilościach jest szkodliwy wiemy nie od dzisiaj, jednak inne badania wykazują, że  niska lub umiarkowana ilość wypijanego alkoholu może zmniejszyć ryzyko chorób układu sercowo-naczyniowego, udarów, cukrzycy czy artretyzmu.  Także z alkoholem trzeba znać swój umiar. Dla własnego dobra.

 1009028062-612x612

Źródło:

https://www.womenshealth.pl/zdrowie/

59eab6cb3ee02.image

Co warto wiedzieć o cukrzycy

Każdy słyszał nazwę tej choroby, jednak nadal sporo ludzi kompletnie nie zna podstawowych informacji na jej temat. Z uwagi na coraz większe żniwo cukrzycy, warto zapoznać się z jej charakterystyką, objawami i leczeniem.

 _image_crop

Typowe objawy cukrzycy są dosyć charakterystyczne i większość chorych dotykają w równym stopniu.  Leczenie cukrzycy 1 i 2 choć przebiega w różny sposób, to objawia się bardzo podobnie. Nie lekceważ choroby, ponieważ to problem, który wymaga opieki lekarskiej.

Objawy cukrzycy:

– osłabienie,

– nadmierna potliwość,

– wzmożone łaknienie,

– większe pragnienie,

– zmiany skórne.

 

Cukrzyca – charakterystyka choroby

Cukrzyca to choroba metaboliczna upośledzająca przemianę węglowodanów w organizmie. Węglowodany to inaczej cukry, czyli nieodzowny składnik każdej diety. Jednym z najważniejszych z nich jest glukoza. W ciele zdrowej osoby za prawidłową gospodarkę  cukrami odpowiada przede wszystkim insulina.  Insulina to hormon wydzielany przez tzw. komórki ß wysp trzustki.

W prawidłowym przebiegu, insulina działa na receptory znajdujące się w tkankach obwodowych naszego ciała, co przekłada się na zwiększenie wychwytu glukozy z krwi przez komórki organizmu. Dzięki temu stężenie glukozy w krwioobiegu spada, natomiast zwiększa się nasilenie zużywania tego węglowodanu w procesach wewnątrzkomórkowych. Jednocześnie insulina hamuje transformację tłuszczów i białek do glukozy.  Cukrzyca to defekt wydzielania lub działania insuliny, prowadzący do hiperglikemii, czyli nadmiernego stężenia glukozy we krwi.

Rodzaje cukrzycy związane są ze sposobem, w jaki nasz organizm gospodaruje węglowodanami. Rozróżniamy dwa typy: insulinozależny i insulinoniezależny. Oba rodzaje mają silny związek z insuliną, czyli hormonem, który bezpośrednio wpływa na poziom cukru we krwi. Objawy pojawiają się dopiero wtedy, gdy poziom stężenia glukozy we krwi gwałtownie spada. Leczenie polega na unormowaniu poziomu cukru we krwi poprzez wprowadzenie do organizmu insuliny oraz dobranie specjalnej diety dla diabetyków.

 

Cukrzyca – rodzaje i przyczyny

Cukrzyca typu I (insulinozależna) – to zaledwie 10% przypadków. Zazwyczaj choroba objawia się nagle i najczęściej dotyka dzieci i młodzież (choć zdarzają się przypadki z pierwszymi objawami dopiero po 60 roku życia).  Cukrzyca tego typu spowodowana jest przewlekłym procesem autoimmunizacyjnym, czyli wytwarzaniem przeciwciał niszczących własne komórki ß trzustki.  Organizm atakuje sam siebie doprowadzając do wyniszczenia struktur trzustkowych, odpowiedzialnych za produkcję insuliny. Typ I prowadzi do bezwzględnego niedoboru insuliny.

 

Cukrzyca typu II (insulinoniezależna) – to ok. 90% przypadków, a najwięcej z nich przypada na 40-50 rok życia. Początek zazwyczaj jest łagodny, ponieważ choroba rozwija się długo. Typ II charakteryzuje się zespołem zaburzeń o zróżnicowanych przyczynach. Najczęściej mamy do czynienia z rosnącą insulinoopornością, czyli zmniejszeniem wrażliwości tkanek na insulinę oraz względnym niedoborem insuliny (trzustka produkuje insulinę, ale przy rosnącej insulinooporności jej poziom staje się zbyt niski, aby uzyskać fizjologiczny efekt).  Pobudzona trzustka zwiększa produkcję insuliny, ale w pewnym momencie kończą się jej możliwości rekompensacyjne. Wyspy trzustki ulegają uszkodzeniu i przestają produkować hormon. Leczenie insuliną, w przypadku typu II, jest konieczne dopiero w zaawansowanej postaci choroby, gdy nastąpi degradacja komórek ß narządu.

 

Cukrzyca ciężarnych – diagnozowana jako każde zaburzenie przemiany węglowodanów zaobserwowane u kobiety po raz pierwszy podczas ciąży.  W większości przypadków wszystkie objawy cukrzycy ustępują samoistnie po porodzie. Niestety przebyta cukrzyca u kobiet w ciąży zwiększa o połowę ryzyko wystąpienia schorzenia podczas kolejnej ciąży oraz podnosi o połowę ryzyko rozwinięcia się trwałej cukrzycy u matki. Groźne są również powikłania – zarówno u matki, jak i dziecka. Kobieta może mieć stany przedrzucawkowe, wielowodzie, zakażenie układu moczowego oraz zakończyć ciążę cesarskim cięciem.  Cukrzyca może powodować obumarcie płodu i choroby okresu okołoporodowego. Dzieci urodzone z matki cukrzyka, mają zazwyczaj większą masę ciała.

 

Inne postacie cukrzycy – to dolegliwości występujące w przebiegu innych schorzeń organizmu. To np. cukrzyce w przebiegu leczenia sterydami, cukrzyca wywołana infekcją wirusową lub w przebiegu chorób genetycznych.

Carbonated soda drink with many sugar cubes. Unhealthy eating concept.

Cukrzyca – objawy

 

Chory zazwyczaj skarży się na:

– osłabienie, chudnięcie, zmniejszenie sprawności ruchowej;

– wzmożone łaknienie i nadmierne pocenie się w momentach, gdy rozchwiany poziom glukozy spada zbyt nisko (hipoglikemia);

– nadmierne pragnienie (polidypsja) połączone ze zwiększonym oddawaniem moczu (poliuria). Objawy te występują w wyniku zwiększenia poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia);

– nocne skurcze łydek spowodowane zaburzeniami gospodarki jonowej;

-zaburzenia widzenia spowodowane zmienionym napięciem soczewki. Po wyregulowaniu cukrzycy ostrość widzenia wraca;

– świąd i ropne infekcje skóry (krocze, narządy płciowe), grzybica skóry i błon śluzowych.

 

Zagrożenie życia – hipoglikemia

Hipoglikemia to stan, w którym stężenie glukozy we krwi żylnej spada poniżej 55mg/dl. Niedocukrzenie może być zagrożeniem dla życia, szczególnie u diabetyków. Dlatego tak ważne jest, aby umieć rozpoznać objawy hipoglikemii oraz potrafić jej przeciwdziałać. Typowe objawy to:  osłabienie, niepokój, splątanie, poty, drżenie mięśni, przyśpieszona praca serca, a w dalszym etapie: zaburzenie oddychania, zaburzenie krążenia, senność i śpiączka. U cukrzyka do hipoglikemii może doprowadzić przedawkowanie leków przeciwcukrzycowych, intensywny wysiłek fizyczny, a  nawet spożycie alkoholu. Przy niewielkiej hipoglikemii należy podać choremu słodzony napój, np. colę czy roztwór glukozy. U osoby, która straciła przytomność należy wstrzyknąć domięśniowo 1mg glukagonu. Lek ten jest sprzedawany w formie niewielkich, jednorazowych strzykawek. Każdy diabetyk powinien nosić go przy sobie oraz przeszkolić swoich bliskich i znajomych jak go podać podczas ataku.

 

Cukrzyca – powikłania

Przewlekłe i bardzo poważne powikłania cukrzycy to przede wszystkim zaburzenie budowy i funkcji naczyń krwionośnych w wyniku długotrwałej hiperglikemii. Zmiany usytuowane w drobnych naczyniach włosowatych nazywane są mikroangiopatią. Zmiany w większych naczyniach to makroangiopatia.

Makroangiopatia dotyczy najczęściej krążenia wieńcowego odżywiającego serce. Ponad 50% chorych na cukrzycę umiera na zawał serca.

Mikroangiopatia dotyczy różnych narządów i może prowadzić do:

– nefropatii – uszkodzenie naczyń nerkowych, co z czasem skutkuje skrajną niewydolnością nerek;

– retinopatii – uszkodzenie naczyń gałki ocznej mogące powodować ślepotę. W Europie cukrzyca odpowiada za 30% przypadków utraty wzroku;

– neuropatii – zaburzenia w mikrokrążeniu nerwów. Występuje u 50% chorych z przewlekłą cukrzycą. Najczęściej dotyczy dalszych części kończyn. Objawia się symetrycznymi zaburzeniami czucia, przede wszystkim podudzi i stóp. Osłabione jest też odczuwanie temperatury (ciepło/zimno).

 

Stopa cukrzycowa, a właściwie zespół stopy cukrzycowej to powikłanie mające etiologię mikro- i makroangiopatyczną. Jedną z jej postaci jest owrzodzenie stopy na skutek drobnych urazów. W zaawansowanych przypadkach może skutkować nawet amputacją stopy.

 

Cukrzyca – diagnostyka

Aby potwierdzić podejrzenia o cukrzycy należy wykonać standardowe badanie oznaczenia stężenia glukozy we krwi. Ręczne glukometry nie są wystarczające do dokładnego zdiagnozowania cukrzycy. Krew należy pobrać bezpośrednio z żyły.

Stężenie glukozy można sprawdzić za pomocą trzech metod. Od sposobu badania zależy próg glukozy, na podstawie którego rozpoznajemy cukrzycę.

  1. Glikemia przygodna oznaczana w próbce krwi pobranej o dowolnej porze dnia. Stężenie glukozy we krwi żylnej na poziomie ? 200mg/dl z towarzyszącym minimum jednym z objawów klinicznych pozwala postawić diagnozę cukrzycy.
  2. Glikemia na czczo oznaczana z krwi pobranej około 8-12h od ostatniego posiłku. Stężenie glukozy ? 126mg/dl w badaniu należy interpretować jako cukrzycę.

Glikemia 2 godziny po teście doustnego obciążenia glukozą (OGTT)- podanie 75g roztworu czystej glukozy doustnie w ciągu 5 minut. Krew pobierana jest na czczo i po 120 minutach od obciążenia. Wartości ? 200 mg/dl dla drugiego pomiaru potwierdzają cukrzycę.

Test OGTT jest rutynowo wykonywany u matek w 24-28. tygodniu ciąży albo wcześniej, jeżeli pacjentka należy do grupy wysokiego ryzyka. Sam test przebiega trochę inaczej. Glukoza oznaczana jest na czczo, jedną godzinę i dwie godziny po obciążeniu. Normy dla tych trzech pomiarów wynoszą kolejno <92mg/dl, <180mg/dl, <153mg/dl.

 

Dodatkowe badania obejmują: oznaczanie glukozy w moczu i oznaczanie ciał ketonowych we krwi.

 

Cukrzyca – leczenie

Leczenie zależy głównie od rodzaju choroby. Cukrzyca typu I leczona jest insuliną podawaną w formie jednorazowych strzykawek, wstrzykiwaczy piórowych lub pomp insulinowych. Insulinoterapia  musi iść w parze z odpowiednią, zbilansowaną dietą oraz aktywnością fizyczną.

Cukrzyca typu II w pierwszej fazie leczona jest poprzez zmianę dotychczasowego trybu życia – walka z nadwagą i otyłością, złymi nawykami żywieniowymi itd. Jeśli takie działania nie przyniosą rezultatu, włącza się farmakoterapię z pojedynczym lekiem doustnym, zazwyczaj jest to metformina.  W sytuacji ciągłego postępowania choroby włącza się kolejne leki o innym mechanizmie działania np. pochodne sulfonylomocznika lub leki inkretynowe. Ostatnim krokiem jest leczenie merforminą wraz z insuliną.

Cukrzycę ciężarnych leczy się przede wszystkim zmianą diety, ustalonej z lekarzem prowadzącym (ok. 1800 kcal/dobę). Matka powinna kontrolować poziom glukozy za pomocą glukometru. Czasem niezbędne jest włączenie insulinoterapii. W tym przypadku nie podaje się leków doustnych, które mogą być zagrożeniem dla płodu.

Selection of healthy food on rustic wooden background

Cukrzyca – żywienie

Ogólne zasady diety dla diabetyka to:

– regularne przyjmowanie posiłków oraz odpowiednia ich ilość;

– odpowiednia kaloryczność posiłków zależna od trybu życia prowadzonego przez diabetyka;

– porównywalna liczba przyjmowanych kcal każdego dnia;

– skład jakościowy diety (40-50% węglowodany, 30-35% tłuszcze, 15-20% białka).

 

Wiele osób boryka się z problemem wyliczenia odpowiednich proporcji węglowodanów w ciągu dnia.  Ale przede wszystkim – gdzie ich szukać? Podstawowym źródłem węglowodanów złożonych (najbardziej dla nas korzystnych) są produkty roślinne, ale również:

– Zboża i produkty zbożowe (kasze, mąki, płatki, makarony i pieczywo z takich zbóż jak: żyto, owies, orkisz, jęczmień);

– Owoce i ich przetwory (banany, winogrona, jabłka, gruszki, truskawki, dżemy, marmolady, soki);

– Niektóre warzywa (soja, soczewica, ciecierzyca, bób, fasola, ziemniaki, bataty);

– Mleko i przetwory mleczne (chude mleko, jogurty, kefiry, maślanki);

– Cukier i słodycze (cukier biały i trzcinowy, miód, słodycze, słodzone napoje i syropy).

 

Dla przykładu:

100g kaszy jaglanej to 73g węglowodanów ogółem

100g banana to 28g węglowodanów ogółem

100g ciecierzycy to 61g węglowodanów ogółem

100g kefiru naturalnego to 5g węglowodanów ogółem

100g cukru białego to 100g węglowodanów ogółem

 

O wymiennikach węglowodanowych pisze portal diabdis.com :

Wymiennik węglowodanowy (WW) to porcja produktu wyrażona w gramach, która dostarcza 10g węglowodanów przyswajalnych*. 1 WW podnosi stężenie glukozy u osoby dorosłej o średnio 30-40 mg/dL.

1 WW = 10g węglowodanów przyswajalnych = 40 kcal

* Węglowodany przyswajalne to węglowodany obecne w danym produkcie po odjęciu błonnika pokarmowego (który nie jest trawiony, a więc nie dostarcza energii).

Węglowodany przyswajalne = węglowodany ogółem – błonnik pokarmowy

„Ale czy WW jest mi potrzebny?”

Jeżeli jesteś leczony/a metodą konwencjonalnej, intensywnej lub funkcjonalnej insulinoterapii, wymienniki węglowodanowe znacznie ułatwią Twoje życie. Wyliczanie WW z produktów węglowodanowych pomoże Ci przy wyborze odpowiedniej ich ilości do posiłku oraz do podania odpowiedniej dawki insuliny przed posiłkiem. Należy pamiętać, że przelicznik „insulina-wymiennik” (I/WW) ustala diabetolog. Przelicznik określa ilość insuliny na 1 WW.

Przelicznik I/WW x liczba WW = dawka insuliny na posiłek

Zróbmy to na przykładzie:

Chcesz spożyć 2 kromki chleba, które razem posiadają 3 wymienniki węglowodanowe. Lekarz ustalił, iż na 1 WW musisz przyjąć 2 jednostki insuliny: 2j / 1 WW x 3 WW = 6j

Przed posiłkiem musisz zatem przyjąć 6 jednostek insuliny. W ten sposób podajesz tyle insuliny na posiłek, ile faktycznie potrzebuje Twój organizm (bez ryzyka hiperglikemii lub hipoglikemii).

Jak liczyć wymienniki węglowodanowe?

W przypadku produktów świeżych z krótką datą ważności, takich jak pieczywo czy owoce, ilość wymienników ustalamy w oparciu o tabele kalorii i masę produktu. Dla produktów w opakowaniach z informacją żywieniową, ilość wymienników węglowodanowych ustalamy w oparciu o zawartość węglowodanów i masę porcji produktu, która umieszczona jest zwykle z tyłu opakowania.

Posłużymy się przykładami – określanie ile WW na dzień powinieneś spożyć:

Jeżeli potrzebujesz dziennie 2000 kcal a Twoje zapotrzebowanie na węglowodany wynosi 50%, wykonujemy działanie: 2000 kcal x 0,5 = 1000 kcal. Zatem 1000 kalorii to taka ilość, która powinna pochodzić z węglowodanów.

Przypomnijmy, że 1 g węglowodanów to 4 kcal, zatem 1000 kcal / 4 kcal = 250g – to jest ich ilość, którą musisz spożyć w ciągu dnia.

Ponieważ 1 WW odpowiada ilości produktu, w jakiej jest zawarte 10 g węglowodanów, tak więc: 250g / 10g = 25 WW na dobę.

Jak obliczyć ile WW zawiera dany produkt spożywczy?

Obliczmy zawartość WW dla banana o masie 120g. Jest to produkt świeży, zatem korzystamy z tabeli wartości odżywczych. Wiemy, że 120g banana to 28,2g węglowodanów ogółem. Od tej wartości odejmujemy zawartość błonnika pokarmowego – w ten sposób otrzymamy węglowodany przyswajalne. W naszej porcji banana znajduje się 2g błonnika pokarmowego, zatem: 28,2g – 2g = 26,2g węglowodanów przyswajalnych.

Analogicznie jak przy określaniu zapotrzebowania dziennego na WW, nasz wynik dzielimy przez 10 g: 26,2g/10g = 2,6 WW – wynik należy zaokrąglić do 3 WW (jeżeli liczba po przecinku była by mniejsza niż 5, wynik zaokrąglamy do 2 WW).

W ten sposób obliczyliśmy, że 120g banana to 3 WW.

Należy pamiętać, że w tabelach i na opakowaniach produktów spożywczych, wartość odżywcza podana jest najczęściej dla 100g produktów. Aby obliczyć ile węglowodanów mamy w porcji np. 165g, należy daną wartość pomnożyć przez 1,65, np.:

W porcji 100g mamy 45g węglowodanów: 45g * 1,65 = 74,25g węglowodanów. W porcji 165g produktu znajduje się 74,25g węglowodanów.

 

Cukrzyca – profilaktyka

Niestety w przypadku cukrzycy typu I nie ma możliwości zapobiegania rozwoju choroby, gdyż ma ona podłoże autoimmunologiczne.

 

Skuteczna profilaktyka cukrzycy typu II polega na:

– przestrzeganiu zdrowej, zbilansowanej diety;

– zwiększeniu aktywności fizycznej;

– unikaniu nadwagi, a szczególnie otyłości, która jest głównym czynnikiem predysponującym do wystąpienia cukrzycy;

– czynnym poszukiwaniu cukrzycy, gdyż ryzyko jej występowania rodzinnego wynosi aż 25%.

 

 

Źródło:

http://zdrowie.gazeta.pl/

https://diabdis.com/

Portrait of lovely positive stylish girlfriend with beaming smile, fashionable successful confident chick in summer glasses holding eyelet with hand isolated on pink background

Beach Waves – co zrobić aby osiągnąć efekt włosów prosto z plaży?

Włosy rozjaśnione słońcem, lekko pofalowane i wysuszone wiatrem to słynne beach waves, czyli modna fryzura na lato która nigdy się nie nudzi!

woman hair

Ta fryzura jest tak samo uniwersalna jak mała czarna. Można ją nosić zarówno na wystawnych przyjęciach jak i na spacer po parku. Nie zawsze jednak jest jasne, jak ją wykonać.

Oto nasz przewodnik, jak zrobić plażowe fale w domu:

  1. Umyj głowę odpowiednio dobranym szamponem do Twoich włosów oraz skóry głowy. Nie używaj zbyt dużo odżywki, aby ich nie obciążyć.
  2. Spryskaj włosy równomiernie morską wodą lub specjalnym sprayem teksturyzującym, aby były wilgotne.
  3. Podziel włosy na kilka części i skręć każde pasmo wokół własnej osi i zwiń okrężnie na kształt ślimaka. Na koniec przypomnij klamerką żeby się nie rozwiązały.
  4. Teraz pozwól włosom przeschnąć lub podsusz je suszarką. (Możesz również zamiast kręcić z włosów ślimaki, po skręconych wokół własnej osi włosach przejechać rozgrzaną prostownicą)
  5. Rozplącz ślimaki i przeczesz włosy rękoma.
  6. Aby wzmocnić efekt, jeszcze raz popsikaj włosy wodą morską lub lakierem.

Beautiful Curly Hair. Girl With Wavy Long Hair Portrait. Volume

1200x800m

Co może zepsuć wakacyjny wyjazd?

            Większość z nas czeka na upragniony urlop cały rok. Z namysłem wybierasz kierunek wakacji, hotel, transport, ubrania, kosmetyki. Planujemy atrakcje, zwiedzanie, aktywność fizyczną i wiele innych. Marzymy o odpoczynku, relaksie i zresetowaniu umysłu zmęczonego pracą i obowiązkami. Co może pójść źle?

Pomijając ekstremalne sytuacje, które mogą się wydarzyć: zgubienie bagażu, kradzież, złamanie kończyny, ciężki wypadek czy klęska żywiołowa, to istnieje kilka mniej hardcore’owych powodów, które potrafią skutecznie zrujnować wyjazd i odebrać dobry nastrój.

AdobeStock_145936781

Nie daj się zaskoczyć i przygotuj się na najbardziej typowe „rozwalacze” urlopu.

  1. Miesiączka

W wyobraźni widzisz już siebie leżącą w skąpym bikini na plaży, pływającą w basenie i morzu, a wieczorem przechadzającą się w białych szortach po promenadzie. Taaak…. a co jeśli dostaniesz okres? Ból brzucha, obfite krwawienie i dyskomfort związany z miesiączką może popsuć sporą część wakacyjnego wyjazdu. Jeśli nie bierzesz hormonów i Twojego okresu nie da się wyliczyć co do dnia, musisz liczyć się z tym, że istnieje ryzyko, że dostaniesz go niespodziewanie. Ale czy oczekiwany czy nie, warto zabezpieczyć się przed jego przykrymi skutkami. Pomyśl o dużych, chłonnych tamponach, zapasie podpasek i wkładek, rozgrzewającym termoforze, jeśli to lubisz oraz tabletkach rozkurczowych. Dzięki temu przetrwasz te parę dni i nie ominą Cię żadne atrakcje.

 

  1. Pogoda

Biorąc pod uwagę wszystkie zmiany klimatyczne, ciężko mieć 100% pewności, co do tego jaka pogoda będzie  Ci towarzyszyć podczas wyjazdu. Nawet obserwując długoterminowe prognozy można paść ofiarą niespodzianki Matki Natury. Na opasy, wiatr czy brak słońca nie mamy wpływu, dlatego warto przed wyjazdem sprawdzić alternatywne rozrywki i atrakcje, które można porobić, gdy za oknem mokro i zimno. Pamiętaj również o odpowiedniej odzieży na takie sytuacje.

 

  1. Hotel

Masz za sobą doświadczenie, że przyjeżdżasz do hotelu i zastajesz tam zupełnie co innego niż oferowano na oficjalnej stronie? Na zdjęciach pokój i hotel prezentował się wspaniale, a na żywo masz ochotę stamtąd uciec? Jeśli nie, to tak trzymaj – zawsze dokładnie sprawdź miejsce, do którego masz zamiar się udać. Korzystaj z opinii innych użytkowników, opisów i polecenia znajomych.

prehlada

  1. Choroba

Zmiana flory bakteryjnej, klimatu, jedzenia itp. potrafi bardzo osłabić nasz układ odpornościowy. Jesteśmy narażeni nie tylko na zwykłe przeziębienie, ale i na zatrucia pokarmowe, biegunki czy wymioty. Przed wyjazdem pamiętaj o wykupieniu przynajmniej podstawowego pakietu ubezpieczenia oraz odpowiednio wyposaż swoją podręczną apteczkę w leki, którymi podratujesz się w podbramkowych sytuacjach.

 

  1. Stres

Stres to nie tylko trudne sytuacje losowe, ale przede wszystkim chroniczne martwienie się z powodu pracy. Podczas wakacji skup się na sobie i wyłącz służbowy telefon, chat i pocztę. Ty masz się relaksować!

 

Warmth and sunshine

 

 

 

 

 

 

 

 

emsjtvkvdeqdbzjrerizk7qlysrjs2zhublozpjoivvwlmohmu7fzlqafokg9lca-

Jak opalać się zdrowo i bezpiecznie?

Słońce na które czekamy cały rok przyśpiesza starzenie się skóry, wysusza, czy nawet wywołuje przebarwienia. Co więc robić jeśli chcemy opalić nasze blade ciała po zimie, nie narażając się przy tym na przykre konsekwencje?

 me-fond

  1. Stosuj kremy ochronne z wysokim SPF

Dla nikogo nie będzie to zaskoczeniem, że aby chronić skórę przed szkodliwym działaniem promieni słonecznych należy używać kremów z filtrami. Wartość SPF powinna być odpowiednio dobrana do rodzaju karnacji, jednak niezależnie od tego nie powinna być ona niższa niż 30 SPF. Nie obawiaj się również, że smarując się takim kremem w ogóle się nie opalisz, ponieważ żaden kosmetyk nie jest w stanie ochronić Twojej skóry w 100%, dlatego brązowego odcienia i tak nabierzesz, tylko po prostu trochę wolniej.

  1. Unikaj słońca w godzinach okołopołudniowych

Bezpieczne opalanie polega na stopniowym przyzwyczajaniu skóry do coraz większej dawki promieni słonecznych. Dlatego kąpiele słoneczne należy zacząć od 15-20 minut i stopniowo wydłużać o około 10 minut. Najodpowiedniejszą porą na opalanie są godziny od 7 do 11 rano lub od 15 do 17 popołudniu. Unikniemy w ten sposób momentu w którym słońce świeci najintensywniej.

  1. Pamiętaj o okryciu głowy

Dobrym rozwiązaniem jest również noszenie kapeluszy z szerokim rondem, nie tylko dodają one uroku, ale również chronią naszą głowę i rzucają cień na twarz. Pamiętaj jednak przy jego wyborze – kolor biały odbija światło, a czarny je przyciąga.

 5b5e391f-70ce-4dc4-aa5a-8b91dc0d1df7-fotolia_133593101_subscription_monthly_m

  1. Ochraniaj miejsca szczególnie narażone na poparzenia

Szczególną troską powinniśmy zadbać o miejsca szczególnie narażona na poparzenia słoneczne. Takie miejsca jak nos, kark czy ramiona powinniśmy smarować grubszą warstwą kremu ochronnego. Nie zapominaj również o pieprzykach i znamionach, najlepiej będzie jak schowasz je pod jakimś lekkim ubraniem.

  1. Unikaj przeterminowanych kosmetyków

Często wybierając się na plaże przypominamy sobie o kremie ochronnym z ubiegłych wakacji i pakujemy go do walizki. Zawsze sprawdzaj datę ważności takiego produktu, ponieważ te przeterminowane mogą powodować podrażnienia oraz wysypki.

 Catch Summer Sun!

  1. Pamiętaj o nawadnianiu organizmu

Przebywając kilka godzin na słońcu łatwo o odwodnienie organizmu. Dlatego wybierając się na plażę koniecznie weź ze sobą butelkę wody, którą pij często, małymi łykami, nie doprowadzając do uczucia pragnienia, które jest pierwszym sygnałem odwodnienia organizmu. Nie należy gasić pragnienia napojami słodzonymi lub gazowanymi.

Beautiful young woman with perfect smile. Isolated on white.

Metody wybielania zębów domowymi sposobami

Każdy z nas marzy o śnieżnobiałych zębach. Tym bardziej, gdy media bombardują nas celebrytami z nieskazitelnymi uśmiechami. Jeśli przerażają Cię koszty profesjonalnego wybielania zębów w gabinecie stomatologicznym lub zaawansowanych past wybielających – mamy dla Ciebie dobrą wiadomość! Jesteś w stanie poprawić wygląd swojego uzębienia stosując kilka prostych tricków w domowym zaciszu.

 Comparison after teeth whitening

Całe szczęście istnieje szereg naturalnych metod, które pomogą Ci przywrócić zębom biel. Na kolor zębów wpływa wiele czynników:

- naturalny kolor zębów zależy od uwarunkowań genetycznych

- kolor ulega zmianie w trakcie życia

- codzienne nawyki żywieniowe (kawa, czarna herbata)

- korzystanie z używek (narkotyki, papierosy, czerwone wino)

- przyjmowane leki

- niedokładna pielęgnacja i higiena jamy ustnej.

            Mycie zębów po każdym posiłku może zapobiec powstaniu próchnicy oraz infekcjom jamy ustnej. Zminimalizuje również ryzyko żółknięcia zębów.  Jeśli masz możliwość, myj zęby również po napojach – kawie, herbacie i czerwonym winie, które istotnie wpływają na zabarwienie szkliwa.  Systematyczne wizyty u stomatologa mogą powtrzymać rozwój chorób, które również niekorzystnie wpływają na odcień i wygląd zębów.

 Fotolia180736503Mjpg_5aca26a9d52ab

Domowe metody wybielania:

  1. Kurkuma – ta orientalna przyprawa cechuje się zarówno działaniem wybielającym, jak i przeciwgrzybiczym i przeciwbakteryjnym. Sproszkowaną kurkumę stosuj dwa razy w tygodniu jako dodatek do używanej zazwyczaj pasty lub stwórz własną, naturalną miksturę do mycia zębów. Zmieszaj łyżkę proszku z kurkumy, łyżkę oleju kokosowego oraz dwie krople olejku eterycznego z mięty. Różnicę zauważysz już po kilku zabiegach.

  1. Olej – ssanie i płukanie ust olejem to jeden ze sposobów leczenia chorób i oczyszczania organizmu z toksyn wg Ajurwedy. Płukanie jamy ustnej olejem ma działanie wybielające, a także antybakteryjne i przeciwwirusowe. Do płukania ust można wybrać olej kokosowy (nierafinowany), rzepakowy, słonecznikowy, lniany lub sezamowy. Najpopularniejszym jednak jest olej kokosowy. Codziennie rano wlej łyżkę oleju do ust i przez 15-20minut płucz nią jamę ustną. Wyraźne efekty można dostrzec dopiero po kilku miesiącach regularnego stosowania.

  1. Węgiel aktywny – wybiela zęby dzięki swojej zdolności pochłaniania zanieczyszczeń oraz delikatnego, mechanicznemu ścieraniu osadu nazębnego. Węgiel można kupić w aptece, w formie tabletek lub kapsułek. Dwa razy w tygodniu szczotkuj zęby pastą z dodatkiem węgla aktywnego lub stwórz własną mieszankę. Zawartość 2-3 kapsułek węgla zmieszaj z łyżką oleju kokosowego lub sezamowego i umyj nią zęby.

Efekt czystych, wypolerowanych i jaśniejszych zębów będzie widoczny od razu. Uważaj jednak przy nadwrażliwych zębach.

  1. Soda oczyszczona – mechanicznie oczyszcza zęby z osadu, ścierając go ze szkliwa. Jest to skuteczna, lecz ryzykowna metoda wybielania zębów, ponieważ może uszkodzić szkliwo i grozi nadwrażliwością zębów. Nie stosuj tej metody zbyt długo.

  1. Owoce – Do mycia zębów używaj papki z truskawek, które zawierają duże stężenie kwasu jabłkowego. Niweluje on przebarwienia na zębach, jednak zawartość cukru w truskawkach niekorzystnie wpływa na kondycję uzębienia.

Cytrusy to również ryzykowna metoda. Płukanie jamy ustnej sokiem z cytryny wybiela zęby, jednak zawarte w niej silne kwasy mogą osłabić szkliwo i prowadzić do próchnicy.

Niejadalna skórka banana zawiera wiele dobroczynnych substancji, które zwalczają kamień i mają wpływ na kolor zębów.  Po umyciu pastą weź skórkę dojrzałego banana i poleruj jej wewnętrzną częścią zęby przez ok. 2 minuty. Rób to 2 razy dziennie, a z pewnością zobaczysz różnicę.

 AdobeStock_143546964

Źródło:

http://www.poradnikzdrowie.pl/uroda/

DNErrB8VAAEKpWV

Czy wiesz dlaczego potrzebujemy urlopu?

Wolne od pracy to nie tylko wymysł prawa, ale przede wszystkim wielka potrzeba naszego organizmu. Wakacje są nam niezbędne nie tylko do szczęścia, ale przede wszystkim, aby utrzymać dobre zdrowie. Udowodniono to naukowo!

            shutterstock_708085615

Czy wiesz. że już czterodniowa przerwa od pracy sprawia, że spada nam poziom hormonu stresu i poprawiają się parametry życiowe? O odpoczynku głowy nie wspominając.  W Niemczech przeprowadzono badania na menadżerach średniego szczebla i dowiedziono, że relaks i wakacje są nam niezbędne do szczęścia i zdrowia. Taki dwutygodniowy wypoczynek to już prawdziwy zastrzyk energii mający wpływ na wiele aspektów naszego stanu fizycznego i psychicznego.

Co więc daje nam urlop?

  1. Lepsze krążenie

Naukowcy udowodnili, że brak wakacji znacząco podnosi ryzyko zachorowania na choroby układu krążenia, zwłaszcza w grupie kobiet. Jeśli nie zdecydujesz się na minimum trzy tygodnie przerwy od pracy w ciągu sześciu lat, to ryzyko zachorowania na serce wzrośnie aż ośmiokrotnie! Mężczyźni, którzy regularnie rezygnują z urlopów ryzyko zawału jest o 32% wyższe niż u tych panów, którzy przynajmniej raz do roku robią sobie dłuższe wolne.

 1244

  1. Lepszy sen

Chyba każdy dobrze wie, że podczas wakacji śpi się dużo lepiej niż zwykle. Nie zrywają nas z łóżka budziki, nie stresujemy się przed snem kolejnym dniem w pracy itd. Wolny czas pozwala nam regulować sen wg własnych potrzeb, a nie norm narzuconych przez czynniki zewnętrzne. Efekt „dobrego snu” utrzymuje się jeszcze tydzień po wakacjach.

  1. Lepsza koncentracja

Dorosłemu człowiekowi wystarczy już tydzień wolnego, aby stać się bardziej świadomym tego, co się wokół niego dzieje. Znacząco skraca się czas reakcji na bodźce, potrafimy się bardziej skoncentrować i nauczyć czegoś nowego. Jeśli planujesz przyswoić jakieś nowe umiejętności lub wiedzę, wakacyjne kursy to świetny wybór.

  1. Większa kreatywność

Tak jak nasza koncentracja szybuje w górę, tak ciągnie za sobą pokłady kreatywności. Podczas urlopu z naszej codziennej listy zadań do wykonania odpada wiele obowiązków, które musimy wypełniać każdego dnia.  Dzięki temu zyskujemy zapas czasu i energii, który możemy spożytkować wg własnych upodobań. Mimo, iż wydaje się nam, że gdy tylko będziemy mieli wolne to zdecydujemy się 100% lenistwa, to najczęściej wybieramy aktywność. Jednak jest to aktywność, która odpowiada naszym potrzebom np. upiększamy ogród, odwiedzamy znajomych, gotujemy pyszności itd.

 8fgq

  1. Większa wydajność

Międzynarodowy koncern Ernst&Young wyliczył jak urlop wpływa na podniesienie wydajności w pracy. Okazało się, że na każde 10 godzin wakacji przypada 8% wzrostu produktywności po powrocie do pracy. Statystycznie, pracownicy biorący urlopy regularnie rzadziej rzucają swoją pracę oraz są bardziej lojalni wobec pracodawców.

  1. Lepszy seks

Ankietowani deklarowali, że podczas urlopu uprawiamy seks częściej i dłużej niż zazwyczaj. Myślimy lepiej zarówno o sobie, jak i o partnerze oraz czujemy się dużo bardziej atrakcyjni niż zwykle. Nasz apetyt na seks rośnie od kwietnia aż do połowy września, potrzebujemy tylko więcej wolnego, aby go w pełni zaspokoić.

 

 

Źródło:

https://republikakobiet.pl/

chat-luong-cuoc-song-ELLE-Man-4-1

Ochroń swoją skórę latem

Maj za nami, a wraz z nim wiele upalnych i słonecznych dni. Czy zawsze pamiętasz o użyciu kremów z filtrem? Z wakacyjnym słońcem nie ma żartów, wobec czego warto znać podstawowe zasady ochrony i pielęgnacji skóry latem.

 SUNSCREEN-FLICKR

Po wielu miesiącach mrozów, przenikliwego zimna, śniegu i wiatru, z otwartymi ramionami przywitaliśmy wiosnę, która w tym roku wyjątkowo jest podobna do lata. Mimo, że był dopiero kwiecień, wiele razy mogliśmy odnotować temperaturę powyżej 20 st. C, w maju natomiast blisko 30.  Taka temperatura to wynik palącego słońca, które codziennie pada również na naszą skórę. Aby lato było dla nas bezpieczne i nie skończyło się bolesnymi konsekwencjami, musimy zadbać o prawidłową higienę i ochronę skóry.

Oparzenia słoneczne

Chyba nie musimy mówić czym grozi wystawianie nieosłoniętej skóry na działanie promieni słonecznych. Aby uniknąć dotkliwych oparzeń, smaruj skórę kremami z filtrami o wskaźniku ochrony przeciwsłonecznej od 30 w górę. Zwróć uwagę czy chronią one przez promieniowaniem UVA i UVB. Zanim jednak wyjdziesz na słońce, nawet posmarowany, zastanów się czy leki, które aktualnie przyjmujesz lub do niedawna przyjmowałeś, nie zwiększają wrażliwości Twojej skóry na promieniowanie słoneczne. Niestety wiele osób kompletnie nie ma świadomości, że niektóre leki mogą przyczyniać się do powstawania oparzeń. Substancje w lekach uczulające skórę  na działanie promieniowania ultrafioletowego to tzw. fotouczulacze, czyli doksycyklina i hydrochlorotiazyd (niezawodnie działające fotosensybilizatory).

Dlatego niezwłocznie skonsultuj się ze swoim lekarzem na temat leków, które przyjmujesz. Niektóre leki mają swoje zamienni, które mogą nie zawierać substancji uczulających. Dopilnuj wszystkiego, aby zminimalizować ryzyko oparzeń, uszkodzeń, a nawet raka skóry.

Infekcje grzybicze

To prawda, że światło słoneczne może zmniejszać skalę takich problemów jak trądzik, łuszczyca i egzema. Terapia światłem jest faktycznie jednym ze sposobów leczenia tych dolegliwości, promieniowanie UV hamuje rozwój nadaktywnych komórek, które powodują stan zapalny na skórze. Jest jednak ale. Ciepło i wilgoć (o którą nietrudno latem) mogą prowadzić do innych przypadłości skórnych np. infekcji grzybiczych. Każdy z nas ma kilka newralgicznych punktów na ciele, które są narażone bardziej niż inne – stopy,  pachy, genitalia, często pozostają ciepłe i wilgotne, co sprzyja zawrotnemu rozwojowi grzybów i może prowadzić do zakażenia.  Jakie jest rozwiązanie? Przede wszystkim dbanie o higienę z myciem i dokładnym osuszaniem tych miejsc. Dodatkowo można stosować przeciwgrzybiczy proszek w tych obszarach codziennie lub co dwa dni po kąpieli.

Frau im Pool mit Luftmatratze

Sucha skóra

Wydawać by się mogło, że skoro pół dnia smarujesz się balsami z filtrem to Twoja skóra powinna być odpowiednio nawilżona. Jeśli jednak spędzasz na urlopie kilka godzin w basenie, to możesz zacząć się zmagać z problemem suchej skóry. Chlor służący do dezynfekcji wody w basenach, pozbawia skórę warstwy oleistej, ważnej do utrzymania skóry w odpowiednim nawilżeniu. Aby nie rezygnować z uroków kąpania się w hotelowym basenie, zawsze staraj się zadbać o skórę po wyjściu z wody. Przede wszystkim umyj się dokładnie mydłem zmywając chlor z powierzchni ciała, a następnie nałóż balsam, który odpowiednio zabezpieczy skórę przed wysuszeniem.

Potówki

Te irytujące i nieestetyczne kropeczki pojawiają się zawsze gdy Twoja skóra jest wilgotna i nagrzana. Potówki to nic innego jak efekt uboczny pocenia się. Są nieszkodliwe, choć mogą skutecznie psuć humor i denerwować swędzeniem. Najlepszym sposobem na nie jest unikanie przegrzewania skóry, używanie klimatyzacji oraz noszenie lekkich i swobodnych ubrań, aby pot mógł odparować.

Mosquito repellent. Male using insect repellent spray from bootle in forest.

Ugryzienia owadów

To, czego można się najczęściej spodziewać po ugryzieniu przez owada to swędzenie i mały stan zapalny w miejscu ukąszenia. Jest to uzależnione od rodzaju toksyny i reakcji organizmu na nią. Jeśli jednak dopadną Cię objawy – wysoka gorączka, nudności, trudności w oddychaniu lub obrzęk – nie zwlekaj i dzwoń po pogotowie lub jedź do lekarza, gdyż wstrząs anafilaktyczny, czyli silna reakcja alergiczna, może mieć bardzo gwałtowny i zagrażający życiu przebieg. Na zwykłe ugryzienia stosuj odpowiedni środek lub maść z lidokaidą, która zmniejsza stan zapalny, ból i świąd.

Źródło:

https://www.menshealth.pl/

2102820

Wpływ choroby lokomocyjnej na organizm

Co się dzieje z Twoim organizmem, gdy źle znosisz podróż? Gdy dłużej jedziesz samochodem, płyniesz statkiem lub lecisz samolotem masz zawroty głowy i/lub męczą Cię nudności i wymioty? Prawdopodobnie cierpisz na chorobę lokomocyjną, która skutecznie odbiera Ci przyjemność z wypraw. Dowiedz się więcej o tej przypadłości.

Child suffers from motion sickness in car

 

Choroba lokomocyjna, inaczej kinetoza, to dolegliwość dotycząca głównie dzieci, ale  statystycznie co dziesiąty dorosły nigdy z niej nie wyrasta. Nie zawsze można jej w pełni zapobiec, ale zawsze warto próbować złagodzić dolegliwości.

Jak powstaje choroba lokomocyjna? Jakie są jej przyczyny? Każdy człowiek zbiera i porównuje wszelkiego rodzaju informacje. Tworzy w mózgu „mapę” własnego ciała i obraz tego, co się z nim dzieje.  Te informacje przekazywane są różnymi kanałami za pomocą narządów zmysłu.  Jednym z najważniejszych jest błędnik, czyli maleńki narząd równowagi znajdujący się w uchu wewnętrznym. To właśnie on pozwala nam określić, gdzie jest góra, a gdzie dół oraz w jakim kierunku się poruszamy. Zauważ, że działa on nawet wtedy, gdy mamy zamknięte oczy. Wszystkie wrażenia rejestrowane przez błędnik są weryfikowane przez wzrok. Dodatkowo  informacje dostarczane są do mózgu za pośrednictwem tzw. receptorów czucia głębokiego (znajdują się w mięśniach, stawach, skórze i mówią nam, jakie jest położenie poszczególnych części ciała) oraz zmysłu dotyku (określa położenie ciała względem podłoża).

Jak poszczególne części organizmu reagują na chorobę lokomocyjną?

  1. Mózg

Główną przyczyną dolegliwości jest dezorientacja i konfuzja, jakiej ulega mózg. Z jednej strony dostaje on sygnały, że się przemieszcza, z drugiej zaś nie odnotowuje sygnałów ruchu z ciała. Ludzki mózg wyewoluował w czasach, kiedy każde przemieszczanie się wiązało się z przebieraniem nogami.

  1. Nadgarstek

Medycyna naturalna i alternatywna na uczucie mdłości proponuje akupresurę. Należy uciskać punkt na wewnętrznej stronie nadgarstka (mniej więcej dwa palce od końca dłoni). Apteki oferują nawet specjalne opaski uciskowe, które działają w ten sposób.

  1. Oczy

Wzrok przekazuje do zdziwionego mózgu sygnały, że się jednak poruszamy, mimo, że siedzimy. Dlatego, aby zminimalizować tę konfuzję, pomaga patrzenie jak najdalej przed siebie, czyli w horyzont.

  1. Błędnik

O przemieszczaniu się informuje mózg błędnik. Dlatego podczas jazdy środkami lokomocji błędnik wysyła do mózgu sygnały, że sobie spokojnie siedzimy, podczas gdy oczy widzą zupełnie co innego.

  1. Żołądek

Reakcją na niewygodną sytuację w mózgu jest aktywizowanie się ośrodka wymiotnego, który wywołuje sensacje żołądkowe. Osoby, które naprawdę ciężko przechodzą chorobę lokomocyjną, odczuwają dodatkowo zawroty głowy, blednięcie czy intensywne pocenie się.

 Diagnosi-vermi-nelle-feci

Co ciekawe, choroba lokomocyjna bardzo rzadko przydarza się kierowcom. Wyjaśnia to teoria, mówiąca o tym, że mdłości są skutkiem poczucia braku kontroli nad przemieszczaniem się.

Sposoby na złagodzenie objawów choroby:

- Jeśli cierpisz na chorobę lokomocyjną, staraj się podróżować koleją (w pociągu najmniej kołysze).

- Jeżeli masz możliwość  wyboru, decyduj się na jazdę samochodem większym, o „twardszym” zawieszeniu (będziesz mieć uczucie przestrzeni), z klimatyzacją.

- Jadąc samochodem, siadaj zawsze przy choć trochę uchylonym oknie.

- Zajmując miejsce w dużym środku lokomocji, siadaj przodem do kierunku jazdy, w miejscu, gdzie najmniej kołysze: na statku jest to śródokręcie, w samolocie – okolice skrzydeł, w autobusie i pociągu – z dala od osi kół.

- W czasie podróży nie patrz długo w jedną stronę i na poruszające się za oknem obiekty; kieruj wzrok w dal, nad linię horyzontu.

- Nie czytaj; zajmij się towarzyską rozmową lub słuchaniem spokojnej muzyki.

- Jeśli to możliwe, przyjmij w czasie podróży pozycję leżącą lub półleżącą z podpartą głową.

- Przed wyjazdem nie przejadaj się, ale też nie wyruszaj w podróż z pustym żołądkiem. Zjedz lekki posiłek na godzinę przed wyprawą. Nie pij za dużo, zwłaszcza napojów słodkich i gazowanych. Przed długą podróżą unikaj soli  – zwiększa ona ilość płynu w kanalikach błędnika i nasila dolegliwości.

- Jeśli w czasie jazdy samochodem pojawią się nudności – zatrzymaj się na chwilę i wykonaj kilkanaście głębokich oddechów na świeżym powietrzu.

- Gdy wystąpią dolegliwości, połóż chłodne okłady na czoło oraz kark.

 4f65afbdd66bbc7aae0dc3e5d83b7f8ef2936c63

Źródło:

https://www.womenshealth.pl/

http://www.poradnikzdrowie.pl/l

Beautiful young woman stretching in bed after wake up.

Ile snu potrzebuje niemowlę, dziecko i dorosły? Jakie znaczenie ma sen dla naszego zdrowia?

Sen i regeneracja z nim  związana jest tak samo istotna jak aktywność, praca i wysiłek fizyczny. Jedno bez drugiego nie pozwoli na osiągnięcie obranego celu, będziemy nieefektywni, a dodatkowo zaszkodzimy swojemu zdrowiu. Ile powinniśmy spać?

 Why-is-Sleep-So-Important-During-Addiction-Treatment

Najlepszą i prawidłową formą regeneracji organizmu jest sen. Oczywiście możemy ratować się mocną kawą, energy drinkami, krótkimi drzemkami i relaksującymi zabiegami w SPA, ale fizjologicznie nie jesteśmy w stanie całkowicie pominąć fazy spania. Aby sen był wystarczająco głęboki i długi, należy się do niego odpowiednio przygotować i nastroić. Spokojnej nocy szkodzą gorące kąpiele, obfite, tłuste i pikantne posiłki, mocna kawa i czarna herbata. Warto przewietrzyć sypialnię i wyciszyć się poprzez wyłączenie telewizora i laptopa.  Można wypić napar ziołowy z melisy, lawendy lub chmielu, aby dodatkowo nastroić się do snu.

Ile powinien trwać sen? Nie ma stałych wytycznych, ponieważ od długości snu, dużo ważniejsza jest jego jakość. Dlatego niektórym ludziom wystarczy zaledwie 5 godzin snu, aby być wypoczętym, a inni śpią 10 godzin i nadal czują się zmęczeni. Dyskusje i badania naukowców tym temacie pozwoliły wyznaczyć orientacyjne wytyczne dla poszczególnych grup wiekowych. Amerykańska organizacja National Sleep Foundation określiła odpowiednią długość snu kolejno:

  • Noworodki (0 – 3 miesięcy): 14-17 godzin dziennie
  • Niemowlęta (4 – 11 miesięcy): 12-15 godzin dziennie
  • Małe dzieci (1 – 2 lata): 11-14 godzin dziennie
  • Dzieci w wieku przedszkolnym (3 – 5 lat): 10-13 godzin dziennie
  • Dzieci w wieku szkolnym (6 -13 lat): 9-11 godzin dziennie
  • Nastolatki (14 – 17 lat): 8-10 godzin dziennie
  • Młodsze osoby dorosłe (18 – 25 lat): 7-9 godziny dziennie
  • Dorośli (26 – 64): 7 – 9 godzin dziennie
  • Osoby starsze (65 lat +): 7-8 godziny dziennie

sleep

Te wytyczne należy traktować czysto orientacyjnie, jednak z reguły obrazuje to jak bardzo zazwyczaj niedosypiamy.

Sen nie jest taki sam przez całą noc. Naukowcy wyróżniają 2 zasadnicze fazy – wolny ruch gałek ocznych faza NREM oraz szybki ruch gałek ocznych REM. Sen rozpoczyna się od fazy NREM, w której stopniowo zapadamy w coraz głębszy sen. Następnie przechodzimy do krótszej fazy snu REM, gdzie miewamy marzenia senne. W ciągu jednej nocy przechodzimy kolejno przez cykle następujących po sobie faz. Zarówno jedna, jak i druga faza są nam potrzebne. Podczas NREM występuje biologiczna regeneracja, REM natomiast służy przetworzeniu i ugruntowaniu pozyskanych za dnia informacji.

Jakie są objawy niewyspania? Zaczyna się od niewinnego ziewania, po zaburzenie koncentracji, osłabienie odporności oraz pojawienie się senności połączonej z drażliwością. Chroniczny brak snu prowadzi do chorób układu krążenia, ciągłego zmęczenia, nerwowości, depresji, zmiany nawyków żywieniowych (dużo kawy i cukru), zasłabnięć, halucynacji lub zaśnięcia za kierownicą samochodu.

Dobrym sposobem utrzymania organizmu w dobrej formie jest dostarczanie mu odpoczynku w formie krótkich drzemek w środku dnia. Naukowcy twierdzą, że taka drzemka powinna trwać ok. 20 minut. To wystarczy do bieżącej regeneracji i nie wpłynie negatywnie na nocny sen.

Czujesz się senny w szkole lub w pracy?  Aby pobudzić krążenie i kreatywność, warto robić krótkie przerwy na ćwiczenia oddechowe. Nasz organizm jest zaprogramowany przez naturę do cyklicznego następstwa okresu aktywności i okresu odpoczynku. Jest to tzw. cykl okołodobowy regulowany przez zegar biologiczny. Nie należy naruszać praw tego zegara i dbać o higienę snu. Dzięki temu będziemy czuć się dobrze i aktywnie.

bd2dce05c3_104535_sommeil-lent

Źródło:

https://www.menshealth.pl/zdrowie/